Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
brûnphelll st. m.
st. m. — Graff III, 334.
brun-phellol: nom. sg. Gl 3,150,19 (SH A, 2 Hss., 1 -l auf Rasur von jüngerer Hand, vgl. Steinm. z. St.). 182,9 (SH B); -pfellol: dass. 150,18 (SH A, 2 Hss.).
purpurfarbenes Gewebe oder Gewand mit bräunlichem Grundton: purpura Gl 3,150,18 (im Abschn. De coloribus vestium, 1 Hs. brûnphelli). 182,9 (im Abschn. De sacratis vestibus, 1 Hs. purpurfaro phellol).