brumalis

brumalis, -e. MLWscript. pr-: MLWl. 68. MLWmetr. -mă-: p. 1589,4. I proprie MLWi. q. ad brumam vel hiemem pertinens, hibernus — Winter(s)-, winterlich: A strictius spectat ad tempus solstitii hiemalis: MLWBeda hist. eccl. 4,3 p. 208,23 ab Euroaustro, id est ab alto -isbrumalis exortus (cf. 5,12 p. 307,6 contra ortum solis -embrumalem). Vita Lamb. Traiect. 6 (MGMer. VI p. 359,4) -isbrumalis (pr-prumalis 2) circulus. B latius: 1 spectat ad frigidum tempus anni, hiemem: a gener.: MLWAldh. ad Acirc. 103,10 ignea -esbrumales dum condunt sidera nimbi. MLWWandalb. martyr. 785 -embrumalem ... Novembrem. MLWPoeta Saxo 2,161 dies reliquos -isbrumalis frigoris. MLWRather. Metr. 7 p. 461^A -ibrumali caput ipsius operiebatur lanugine (sc. nive). MLWChart. Argent. I 48 si eveniat obitus autumnali vel -ibrumali tempore (MLWEpist. Teg. I 5 [in imag.]. MLWal.). MLWCarm. Bur. B 135,1,3 rigor et glacies, -isbrumalis et feritas, rabies (140,1,2). MLWal. b c. colore quodam: α hieme utendus — im Winter verwendet: MLWAldh. epist. 12 p. 501,14 apum auctore linquente -iabrumalia mansionum receptacula. β hiemem perdurans — überwinternd: MLWTransl. Modo. 34 p. 305,17 satio. 2 spectat ad spatium anni, MLWq. d. hiems secundum rationem astronomicam: MLWGerb. (?) astrolab. 2,9 p. 122,3 a capricorni solstitio -ibrumali (pruin-pruinalis MLWvar. l.) circuitione ad arietis signum reducitur alhancabut. II meton. MLWi. q. procellosus, tumens — stürmisch: MLWCarm. Aldh. 1,20 orto -ibrumali turbine. 1,105 cum bulliret -busbrumalibus undosus vortex fluctibus. Payr