brevisaltera

brevis altera (alterata) einzeitige Brevis - zweizeitige Brevis — breve of one temporal unit - breve of two temporal units 1 ohne nähere Bestimmung — without further qualification [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 1, 17: Recta mensura appellatur, quidquid per rectam mensuram rectae longae vel rectae brevis profertur. LmLIoh. Garl. mens. 1, 27: Unde ultra mensuram, prout hic sumitur, dicitur esse illud, quod ultra mensuram rectae longae vel rectae brevis profertur. LmLIoh. Garl. mens. 2, 17: Similiter brevium triplex est modus. Quaedam dicitur recta brevis, quaedam semibrevis, quaedam plica brevis. LmLIoh. Garl. mens. append. 1, 19: Modus rectus est, qui procedit per rectas longas et rectas breves (sim. LmLAnon. Couss. VII 1, 4). al. LmLLambertus p. 272b. al. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 106, 3: si recta brevis in suo genere sit perfecta, sic et minor longa perfecta merebitur apellari. al. LmLFranco Col. 5, 9: Duarum autem brevium prima recta, secunda vero altera brevis appellatur. LmLFranco Col. 7, 31: Intelligendum est etiam in ligaturis longas perfici et imperfici eo modo, quo in simplicibus fuit dictum, breves quoque rectas fieri et etiam alterari. al. LmLPetr. Pic. 5, 1: Brevis in duas dividitur, scilicet in brevem rectam et alteram brevem. al. LmLIoh. Balloce 3, 5. LmLAnon. Couss. IV p. 76, 11. al. LmLMens. Notularum p. 83. LmLIoh. Groch. 172: Aliam autem (sc. figuram) posuerunt quadratam simplicem, quam brevem vocaverunt et eam per rectam brevem et alteram brevem diviserunt. LmLWalt. Odingt. 6, 4, 1. al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 25, 20. al. LmLAnon. Paris. I 3, 13. al. LmLAnon. Paris. II 4, 1. LmLRob. Handlo p. 92, 3. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 12: Brevem alteram moderni ponere non videntur, sed brevem distinguunt in brevem perfectam et in brevem imperfectam. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 16: secundum antiquos tantum sint septem notulae simplices ut duplex longa, longa perfecta, longa imperfecta, brevis perfecta et brevis altera, semibrevis maior et semibrevis minor. LmLIac. Leod. spec. 7, 32, 1: Distinguunt moderni brevem in rectam et imperfectam. al. LmLAnon. Deodat. 2, 3: Tertius modus ex longa perfecta et brevi et altera brevi. []al. LmLMens. Primo punctus p. 35. LmLAnon. London. I 1 p. 41. LmLQuat. princ. 4, 1, 23 p. 262b. al. LmLIoh. Hanb. sum. 11 p. 242, 21. al. LmLIoh. Vetul. 52, 25. [s.XV] LmLThom. Wals. 5, 2. LmLUgol. Urb. 3, 4-5, 9. 2 die Notation betreffend — with reference to notation a generell — general [s.XIII] LmLMens. Sciendum 22: Recta brevis: . LmLAnon. Couss. VII 8, 7: De brevibus triplex est differentia. Quaedam est recta brevis continens unum tempus, et scribitur tali modo: . ... Proprietas rectae brevis et semibrevis est, quod non habeant aliquem tractum. LmLLambertus p. 270a: Tertia (sc. figura) recta brevis dicitur ...; cuius forma quadrangularis est omni carens proprietate, ut hic: . Quarta altera brevis appellatur, eo quod duas rectas breves tenet atque semper alterum occupat locum, affinitatem recte brevis tam in forma quam proprietate, verum et societate tenens, ut hic: . al. LmLFranco Col. 4, 14: Brevis autem, licet in rectam et alteram brevem dividatur, quadrangularis tamen sine aliquo tractu pro utraque illarum figuratur sic: . [s.XIV] LmLMarch. pom. 50, 31: Duae autem breves vel brevis cum altera brevi incorporari non possunt; nam ponere eas in uno corpore, esset facere unam longam imperfectam vel perfectam. LmLRob. Handlo p. 98, 18: Sciendum est, quod brevis alterata potest fieri erecta veluti brevis recta, ut hic: . LmLRob. Handlo p. 138, 21: Sciendum est etiam, quod brevis altera latet aliquando in ligatura rectarum brevium et in obliquitate. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 16: longa perfecta et longa imperfecta in figura conveniunt, similiter brevis recta et brevis altera. al. LmLAnon. Barcin. I p. 18: Brevis vero dicitur nota quadrata carens omni tractu, ut hic:  et dicitur brevis recta. LmLQuat. princ. 4, 1, 23 p. 262b: Alterata brevis dicitur, quae in figura brevis rectae se et aliam rectam sub uno accentu includit. LmLQuat. princ. 4, 1, 6 p. 256b: Figura vero brevis rectae est corpus quadratum carens omni tractu, ut hic: . LmLAnon. Mediol. 3, 11: Nota, quod recta brevis sine ligatura figuratur ut hic:  et vocatur etiam tempus. LmLCompil. Lond. p. 78: Brevis recta . [s.XV] LmLThom. Wals. 1, 12: Omnis brevis recta caret omni tractu vel habet tractum descendentem vel ascendentem ex parte sinistra, ut hic: . LmLProsd. exp. 47, 3. al. b mit einer Plica — with a plica [s.XIII] LmLLambertus p. 273a: Que plica quatuor differentiis explicatur, nam quedam perfecta dicitur et quedam imperfecta; quedam recta brevis et quedam altera brevis. al. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 98, 5: Nunc autem (sc. plica) plus quam soni medium optinebit, sicut patet in recta brevi, quae, si in duas partes per plicam quo ad sonum artificialiter dividatur, tunc partes quoad sonos dicimus inaequales; nam sonorum prior minoris semibrevis, alter maioris aequipollentiam repraesentat. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 7, 22, 7: Plica brevis ascendens, sive fuerit brevis recta, sive brevis altera, est figura quadrangularis rectangula duos habens tractulos ascendentes, sinistrum longiorem dextro. c als Pausenzeichen — as symbol for a rest [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 8, 3: Pausationum vel tractuum quaedam dicitur recta brevis, quaedam longa, quaedam finis punctorum, quaedam divisio modorum, quaedam divisio sillabarum, quaedam suspiratio. Recta brevis est tractus respiciens longitudinem secundum latitudinem unius spatii. al. LmLAnon. Emmeram. 3 p. 248, 29: Pausationum vel tractuum differentiae sunt haec: quaedam dicitur semibrevis, quaedam recta brevis vel maior, quaedam longa minor vel maior, quaedam dicitur finis punctorum, quaedam divisio modorum, quaedam divisio sillabarum, quaedam suspiratio. ... Dicebant ... rectam brevem pausam tres lineas et duo spatia (sc. sustinere). al. LmLIoh. Balloce 3, 5: Recta brevis pausa est, []quae valet unam rectam brevem et unum spatium continet. LmLWalt. Odingt. 6, 5, 3: pausa longae imperfectae duo occupat spatia, et similiter alterae brevis. [s.XIV] LmLQuat. princ. 4, 1, 39 p. 272a: Pausa rectae brevis unum spatium tegit tangens duas lineas. Pausa vero longae imperfectae vel alterius brevis, quod idem est, nec ab ipsa differt nisi aliquando in figuratione, duo spatia tegit et eodem ratione tres lineas comprehendit. LmLIoh. Vetul. 50, 4. [s.XV] LmLGeorg. Ans. 3, 234. 3 den Zeitwert betreffend — with reference to the temporal value a absolut — absolute [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 1, 20: Recta vero brevis est, quae unum solum tempus continet. LmLIoh. Garl. mens. 1, 22: unum solum tempus, prout hic sumitur, est illud, in quo recta brevis habet fieri in tali tempore, quod fit indivisibile (inde LmLAnon. Emmeram. 1 p. 102, 30). al. LmLAnon. Couss. VII 1, 6: Recta brevis est illa, quae continet in se unum (sc. tempus). al. LmLLambertus p. 270a: Tertia (sc. figura) recta brevis dicitur ab eo, quod unum rectum et integrum continet in se tempus ... Quarta altera brevis appellatur, eo quod duas rectas breves tenet. al. LmLAnon. Emmeram. 2 p. 206, 19: illa (glossa: id est altera brevis, et sic rectam mensuram excedere reperitur) gerit duo tempora. al. LmLFranco Col. 5, 10: Recta brevis est, quae unum solum tempus continet; altera autem brevis similis est longae imperfectae in valore, differens tamen in figuratione. al. LmLPetr. Pic. 5, 2-3. LmLPs.-Petr. Cruc. U 1, 12. LmLAnon. Couss. IV p. 44, 20: Et dicitur recta brevis materialis, quia significat rectam brevem unius temporis. LmLWalt. Odingt. 6, 7, 32: longa est trium temporum et altera brevis duorum. al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 26, 15. al. LmLMarch. comp. 2, 11: altera brevis vero de se principaliter et per se, non per subtractionem, habet duo tempora (inde LmLFr. Gafur. extr. 12, 16, 8). al. LmLTrad. Phil. I f. 61v D, 51. LmLIoh. Mur. comp. 3, 2: Recta brevis quae est? Quae sub uno tempore continuo integre prolata est. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 7: Brevis recta vel perfecta dicitur, quae unum tempus significat perfectum vel integrum. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 11: Convenit autem brevis altera in significatione cum longa imperfecta, quia utraque duo tempora continet perfecta, sed distinguitur ab illa in nomine et figura. al. LmLIoh. Mur. lib. p. 53a: Nota, quod duplex est minima, semibrevis, brevis et longa, scilicet recta et altera. Recta, quando simpliciter ponitur pro valore sui, altera, quando pro duplici. LmLMens. Primo punctus p. 35. LmLQuat. princ. 4, 1, 23 p. 262b: Brevis recta est illud, quod est minimum in plenitudine vocis ... Alterata brevis dicitur, quae in figura brevis rectae se et aliam rectam sub uno accentu includit (sim. LmLIoh. Hanb. sum. 11 p. 242,19). al. LmLGoscalc. 3, 4 p. 166, 5. LmLPs.-Theodon. 2 p. 35. LmLIoh. Vetul. 46, 2. LmLTrad. Phil. III p. 8. LmLMens. Cum de p. 74. al. [s.XV] LmLThom. Wals. 5, 3-4. LmLProsd. exp. 85, 19. al. LmLProsd. mens. p. 213a. LmLUgol. Urb. 3, 4-5, 4: brevis et longa dicuntur rectae, quando suum retinent praecise valorem. al. LmLGeorg. Ans. 3, 166-167. LmLFr. Gafur. extr. 10, 4, 21. al. b in Abhängigkeit zu den umgebenden Notenwerten (mit Verdopplung des Wertes durch Alteration oder Verkürzung des Wertes durch Imperfektion) — as determined in context with other note values (thus causing doubling of the value through alteration, or shortening of the value through imperfection) [s.XIII] LmLLambertus p. 271a: quandocunque inter duas longas due breves omni proprietate carentes evenerint ... prima profert unum tempus, que recta brevis dicitur; secunda duo, que altera brevis appellatur. LmLFranco Col. 5, 18: Sequentium autem brevium quaelibet est recta, si in computando []in ternario numero, quo constituitur perfectio, inveniatur. Sed si duae tantum in fine remaneant, tunc ultima earum altera brevis dicitur. LmLPetr. Pic. 5, 2-3. LmLIoh. Balloce 1, 13-17. LmLTrad. Franc. I p. 6. LmLTrad. Franc. II 1, 20. al. LmLTrad. Franc. III 2, 4: Sive due semibreves et brevis sive tres semibreves et brevis <inveniantur>, ut hic: [] (ed.: ), semper illa penultima brevis habebit duo tempora et vocabitur altera brevis. al. LmLTrad. Franc. IV 1, 34: Et si in fine duae breves remanebunt, tunc penultima brevis recta brevis, id est unius temporis, ultima vero altera brevis, id est duorum temporum. al. LmLTrad. Franc. V 30. LmLMens. Notularum p. 83. LmLWalt. Odingt. 6, 4, 2. al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 26, 13: semper situari et locari in ultimo loco perfectionis mensurae cantus et non alibi convenit omni alteri brevi et soli alteri brevi et semper alteri brevi (sim. LmLMarch. comp. 2, 8. inde LmLFr. Gafur. extr. 12, 16, 7). al. LmLMarch. comp. 2, 5. al. LmLAnon. Michels 5, 4. al. LmLMens. Omnis nota sic 1, 5. LmLTrad. Phil. I f. 61v D, 52: Altera vero brevis valet duo tempora et fit, quotiescumque in modo perfecto due breves inter duas longas ponuntur vel inter longam et punctum et e converso vel quando pausa unius temporis et brevis inter duas longas ponuntur, quia tunc unica brevis est altera et valet duo tempora. al. LmLAnon. Paris. I 4, 3. al. LmLAnon. Paris. II 4, 2. LmLIoh. Mur. not. 2, 8, 2: Quod altera brevis possit imperfici per semibrevem (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 41, 1). al. LmLPs.-Mur. arg. p. 106a. LmLRob. Handlo p. 92, 22. al. LmLIac. Leod. spec. 7, 42, 9. al. LmLMens. Primo punctus p. 35. LmLPs.-Mur. motet. p. 90b. LmLAnon. Barcin. I p. 18. al. LmLAnon. London. I 3 p. 49. al. LmLIoh. Boen ars 1, 12, 13. LmLQuat. princ. 4, 1, 36 p. 270b: brevis recta... cum fuerit de tempore perfecto, imperfici potest a tertia parte, quae est semibrevis ... Secunda quippe brevis, quae dicitur alterata, cum in se continet duas partes, imperfici non potest, sed cum suae partes sint perfectae, ultima pars imperfici potest a tertia parte, scilicet a semibrevi. LmLIoh. Hanb. sum. 11 p. 246, 14. al. LmLPs.-Theodon. 2 p. 39. LmLGuido fr. 8, 4. al. LmLMens. Cum de p. 74: Fit autem recta brevis tripliciter: primo, quando refertur ad aliquam longam ante eam vel post eam, brevis recta dicitur, sic . Secundo, cum duae breves tantum inter duas longas de modo perfecto inveniantur, prima dicitur recta, secunda brevis altera vocatur sic  ... Tertio, quandocumque tres breves inter duas longas inveniuntur nullo tractulo divisionis illis interposito, vel quando tres breves computari debent pro longa perfecta, tunc quaelibet illarum recta brevis erit sic . al. LmLAnon. Vratisl. p. 341b. [s.XV] LmLThom. Wals. 5, 3-4. LmLUgol. Urb. 3, 4-4, 21. LmLGeorg. Ans. 3, 167. al. LmLAnon. Couss. XII 12, 5. LmLAnon. London. II 8, 5. LmLAnon. Mell. 10, 15. LmLFr. Gafur. extr. 12, 16, 5. al. c im Verhältnis zu größeren Notenwerten — in relation to larger note values [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. append. 1, 22: duae rectae breves valent unam rectam longam. al. LmLLambertus p. 272b. LmLWalt. Odingt. 6, 1, 17: Longa igitur perfecta potest resolvi in tres breves, quarum quaelibet recta brevis dicitur, quia quaelibet recta est alteri; rectum enim aequum aliquando solet dici. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 7, 22, 8: cum longa perfecta significet perfectum tempus, ut divisibile in brevem perfectam et in brevem alteram. al. LmLWillelm. 3, 37: longa perfecta ... valet 3 rectas breves perfectas vel rectam brevem et alteratam. LmLThom. Wals. 6, 5-6. d im Verhältnis zu kleineren Notenwerten — in relation to smaller note values [s.XIII] LmLLambertus p. 270a: recta brevis... in duas diminuens partes non equales, vel in tres tantummodo equales et indivisibiles (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 11, 5). al. LmLAnon. Emmeram. []1 p. 94, 38: Maior semibrevis est huiusmodi, quia in se duas partes unius rectae brevis vel unius temporis repraesentat, quare bisse saepius apellamus. al. LmLFranco Col. 5, 22: Sed nota semibrevium plures quam tres pro recta brevi non posse accipi, quarum quaelibet minor semibrevis dicitur, eo quod minima pars est ipsius rectae brevis. LmLFranco Col. 5, 25: Pro altera autem brevi minus quam quatuor semibreves accipi non possunt, ... eo quod altera brevis in se duas rectas includit; per quod patet quorundam mendacium, qui quandoque tres semibreves pro altera brevi ponunt. LmLPetr. Pic. 6, 3: semibrevium plures quam tres pro recta brevi non posse accipi ... nec minus quam due, quarum prima minor, secunda vero maior semibrevis dicitur, hec duas partes valet unius temporis vel recte brevis. LmLIoh. Balloce 1, 22: aliquando erunt duae (sc. semibreves) pro recta brevi, aliquando tres, aliquando quatuor. al. LmLTrad. Franc. I p. 8. LmLTrad. Franc. II 1, 33. al. LmLTrad. Franc. III 3, 9: quando plures semibreves insimul inveniuntur, si in numero pari inveniuntur, due et due pro recta brevi computentur et <si> in numero impari inveniuntur, tres ultime pro recta brevi computari debent, nisi per divisionem modi aliter distinguantur; tunc quandoque sunt due insimul pro recta brevi vel tres vel quatuor vel quinque vel sex vel septem et sic de aliis usque ad novem, quia in aliquibus triplis inveniuntur novem semibreves pro recta brevi. al. LmLTrad. Franc. IV 2, 4: Si autem quatuor (sc. semibreves), duae et duae pro recta brevi computentur (sim. LmLTrad. Franc. V 38. LmLRob. Handlo p. 100, 17). LmLMens. Notularum p. 83. [s.XIV] LmLAnon. Paris. I 1, 15: Recta brevis valet tres semibreves maiores, si sit perfecta; si vero sit imperfecta, duas. LmLIoh. Mur. comp. 3, 8. al. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 13: Maior semibrevis continet in se duas partes perfectae vel rectae brevis. Minor vero semibrevis continet partem tertiam perfectae vel rectae brevis. LmLIac. Leod. spec. 7, 44, 13: Hi (sc. moderni) enim nunquam uti videntur quattuor semibrevibus pro una brevi recta, nunquam quinque vel septem vel octo, ut fecerunt antiqui. al. LmLQuat. princ. 4, 1, 36 p. 270b. LmLIoh. Hanb. sum. 12 p. 256, 24. al. LmLPs.-Theodon. 2 p. 40: brevis perfecta potest dividi in novem minimis aequalibus; altera quoque brevis in octodecim. LmLGuido fr. 2, 11. al. LmLMens. Cum de p. 76. al. [s.XV] LmLThom. Wals. 6, 5-6. LmLFr. Gafur. extr. 10, 4, 29. al. e als Pausenwert — as value of a rest [s.XIII] LmLLambertus p. 278a: Secunda vero pausula imperfecta nominatur, que summitatem continet quatuor linearum, habens potestatem imperfecte figure, et illius, que vocatur altera brevis. Tertia vero suspirium breve nuncupatur, continens summitatem trium linearum; et ponitur pro brevi recta. LmLFranco Col. 9, 3: Pausationum sex sunt species: longa perfecta, longa imperfecta, sub qua comprehenditur altera brevis eo, quod mensuram eandem comprehendant, brevis recta, semibrevis maior, semibrevis minor et finis punctorum. ... Brevis est obmissio rectae brevis in se includens solum tempus. al. LmLIoh. Balloce 3, 2: Pausationum sex sunt species. Prima vocatur minor, secunda maior, tertia recta brevis, quarta imperfecta, quinta perfecta, sexta finis punctorum. ... Recta brevis pausa est, quae valet unam rectam brevem (sim. LmLTrad. Franc. III 5, 2). LmLTrad. Franc. III 5, 5: Brevis recta pausatio rectam brevem valet et unum spatium continet. LmLWalt. Odingt. 6, 7, 6. al. [s.XIV] LmLQuat. princ. 4, 1, 38 p. 271b: Pausa imperfectae longae vel alterius brevis duobus temporibus tantum, sive perfectis sint vel imperfectis, est mensurata. Pausa autem rectae brevis est omissio rectae brevis in se includens solum tempus aut perfectum vel imperfectum. al.