Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
brehanbrâuui adj.
adj. — Graff III, 316.
Phan-prauuer: nom. sg. m. Gl 3,12,18 (C).
Steinm. wollte auch bodanbrauui Gl 2,241,10 = Wa 81,18 (Carlsr., S. Petri, 10./11. Jh.) als behanbrauui lesen u. hierher ziehen; vgl. aber Wadst., Anm. z. St. u. bodanbrâuui as. adj.
triefäugig, mit entzündeten Augen: lippus.
Vgl. Heyne, Hausalt. 3,140 Anm. 123.