Hauptquelle · Westfälisches Wb.
Brēfdreªger m.
Brēf-dreªger m. ⟨ Brēwen- ( Bor Kr ), sonst Brēf- ; › -dreªger ‹ ( Mep Ll , Lin Mr , Tek Me , Min Ha , Hal Bh Bo , Det Ho , Bor Ba Kr , Bek Al Vh , Unn Hi , Sos Öh SchmB, Lst Ge ), Isl Dh Is Re , ( Hag Hg , Arn Ar Ba ), -drēäger ( Dor Schleef Wl), „ -äe- “ ( Rek Hh ), „ -ä- “ ( Osn Klön ), -E- Wal Bh Ro , Enr Sw , „ -ee- “ ( Lin Be ), -drEr Alt Al ; Pl . -s ⟩ 1. Briefträger, Postbote. „ De Braifdrēäger es dōer weärst “ ( Dor Wl ). „ De Rui blierkt dän Broifdriager noe “ der Hund bellt dem Briefträger nach ( Hal Bo ). — Sagww.: „ Ick häff mi to de Ruhe sättet, sä Jan Bernd, do wör he Breefdräge…