Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
brandea
* brandea , -ae f. (l. 71) ( πράνδιον) 1 strictius i. q. linteum pretiosum — wertvolles Tuch : a linteum (lineum vel sericum) ad sanctorum corpora involvenda aptum — (leinenes oder seidenes) Reliquientuch ( cf. LThK. 2 II. p. 647sq.): Hincm. Remig. 25 p. 321,27 in- volutum est corpus illius sancti integrum ... de -o brandeo rubeo (29 p. 326,3. Transl. Dion. Ratisb. 31 p. 368 a ,28 dexterae partis membra sancti ... -o brandeo involvens. Sigeb. Gembl. chron. a. 441 -um brandeum altaris, quo consecratum corpus Domini involverat , particulatim dividebat). Catal. thes. Germ. I 80,24sq. (Mittelalter…