Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
branchius m.
* branchius (-cius) , -i m. (p. 1563,9.11) ( τὰ βράγχια) script. : -ac-: Gloss. I 476,1 St.-S. IV 197,25. -nzi-: Gloss. IV 272,6 St.-S. -nti-: p. 1563,1.15. 1 strictius i. q. membrum membranaceum piscium ad spirandum aptum — Kieme ( cf. Gloss. I 475,3 St.-S. -cie brancie i. cyan. [ spectat ad Vulg. Tob. 6,4 ut 475,10 -ntia brantia ( -cia brancia b ) kio. 478,43 -ciam branciam (brancum d ) chieuvn vel chiela]. al. ; v. et Deutsches Wörterbuch. V. 1873. p. 682): Ps. Galen. anat. 5 p. 183 B piscibus loco pulmonis sunt -ae branchiae (brancus seu brance 25 p. 13, 27 [rec. Vindob.]). ibid. : pisces …