Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bogasceid st. m.
st. m. (z. Genus vgl. Velthuis S. 36). — Graff VI, 439.
poga-scheidi: nom. pl. Gl 2,666,44 (clm 18 059, 11. Jh.).
Bogenscheide, -futteral: [quis tela sagittae] goryti[-que leves umeris et letifer arcus, Verg. A. x, 169]; zur Auffassung von gorytus u. zur Wortwahl von b. vgl. Serv. z. St.: coriti proprie sunt arcuum thecae: dicuntur tamen etiam sagittarum, quas et pharetras nominamus; vgl. auch Diefb. Gl. 151 c s. v. corytus: saccus in qua ducitur arcus.