Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
blicfaro adj.
adj. — Graff III, 244. 701 s. v. blicfarwi.
blic-fareuuemo: dat. sg. m. Nc 707,17/18 [29,6/7].
‘blitzfarben’, aufleuchtend und gleißend wie ein Blitz, blitzend: tiu (sc. aha) daranah ran . diu uuas ... in bl. fiure rutemhafte flammis coruscantibus rutilans.