Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
blat(e)lôse mhd. st. sw. f.
mhd. st. sw. f., nhd. blattlose; mnd. blādelôs(e), mnl. bladeloos.
blate-lose: nom. sg. Gl 3,532,41 (clm 615, 14. Jh.). 552,44 (ebda.). — blat-loz: nom. sg. Gl 3,552,45 (Innsbruck 355, 14. Jh.).
‘Blattlose’, Name für das Sedum acre L.: vermicularis Gl 3,532,41 (vgl. vermicularis minor similis est ei [dem verm. maior], crassula minor idem. Est eiusdem virtutis cuius umbilicus Veneris, Alphita 190a). crassula minor 552,44 (vgl. crassula minor ... crescit [super] lapidem et vomitum provocat ..., ebda. 34b).
Vgl. Diefb. Gl. 613a. 155b, Fischer, Pfl. 283, Pritzel-Jessen 369 f., Fischer-Benzon 79, Hegi iv, 2,536 ff., Marzell, Wb. 5,51.