Eintrag · Mittellateinisches Wb.
blasphemator m.
blasphemator, -oris m. conviciator, calumniator — Schmäher, Verleumder: 1 theol. MLWi. q. maledictor — Lästerer: MLWLeg. Wisig. 12,3,2 si quis Christi ... blasphemaverit nomen eiusque sacrum corpus ... perceptum visus fuerit reiecisse vel quamlibet iniuriarum blasphemiam in sanctam dixerit trinitatem ..., -rblasphemator ipse centenis decalvatus flagellis subiaceat. MLWAgob. epist. 7 p. 184,11 -esblasphematores et ... maledictores esse Iudęos Domini Dei Christi. Mirac. Germ. 30 (MLWMGScript. XV p. 16,23) Ragenarius (sc. dux Normannorum), -rblasphemator Dei omniumque sanctorum. MLWHumb. Sim. 2,26 p. 171,19 si qui hactenus ... devoti susceptores Domini fuerant, non improbi -esblasphematores eius ... existunt. MLWDonizo Mathild. 2,186 -esblasphematores, qui sunt sathanae quoque proles, conterat Mathilda. MLWCod. Udalr. 168 p. 296,15 antichristi nostri (sc. Tanchelmi haeretici), perturbatoris et -isblasphematoris ecclesiae Christi. Const. II 158,8 contra divini -esblasphematores nominis et catholice detractores fidei (sc. haereticos) provocamur. MLWal. 2 usu communi: MLWIoh. Codagn. annal. MLWa. 1226 p. 80,2 (vs.) sed ne ritimi dictator videatur -rblasphemator. Humperdinck