Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bithuuing st. m. (oder n.?)
st. m. (oder n.?).
pi-duuinc: nom. sg. Gl 2,331,20 (clm 14747, 10. Jh.). — biduinge: dat. sg. Gl 2,553,24 (Trier 1464, 11. Jh.). []
Zwang, Nötigung: piduuinc [non voluntatis ista confessio est, ... sed necessitatis] extorsio [, quae cogit invitos, Hier. in Matth. 8,30/31] Gl 2,331,20. biduinge [corpus ... captum ... laxo sub voluptatum] iugo [Prud., H. ieiun. (vii) 182] 553,24.