Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
bisacutus
bisacutus (bis acutus) , -a, -um . 1 adi.: duabus aciebus instructus — zweischneidig : a in imag.: Aldh. virg. I 5 ecclesia ... bis acuto testamentorum mucrone hominum ... corda transverberans. Carm. Bur. B 123,3,9 quos (laicos exleges) celestis ultio -o bisacuto gladio perdere maturat. b per compar .: Land. Mediol. hist. I 3,29 Dei ira ... velut gladius -us bisacutus obinata (i. obviata ?) est. 2 subst. fem. ( cf. francog. vet. besague, v. et v. Wartburg, Frz. etym. Wb. I. p. 378sq.): securis duabus aciebus instructa — zweischneidige Axt : Fund. Werth. app. p. 168,15 diripuerunt ... cultros, …