Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
biraphen sw. v.
bi- raphen sw. v. — Graff II,494. pi-raphto: part. prt. nom. pl. f. Gl 2,189,55 ( M, 4 Hss., 1 Hs. -h-). — pi-raft-: part. prt. acc. sg. f. -a Gl 2,466,15 ( 2 Hss. ); nom. pl. f. -a 427,47 ( 2 Hss. ). 476,38; -un 392,52; bi-: dass. -ata 540,18. 545,76 ( beide mus. Brit. Add. 34248, Gll. 11. Jh.; oder verschr. mit doppelt geschriebener Endg.? ); be-rafinten: part. prs. dat. pl. 563,65/66. Verschrieben: pu-rahtun: part. prt. nom. pl. f. Gl 2,398,29 ( Wien 247, Hs. 11. Jh. ); be-rfinten: part. prs. dat. pl. 563,65 ( Brüssel 9968—72, Hs. 10. Jh.; zu -a- vgl. Franck, Afrk. Gr. 2 § 24 ). verkruste…