Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
binarius subst.
binarius -i m. 1. Gruppe von zwei Einzelnoten 2. zweizeitiger Notenwert 3. zweizeitige Mensur — 1. group of two single notes 2. a note that contains two temporal units 3. duple mensuration 1 Gruppe von zwei Einzelnoten — group of two single notes [s.XIII] LmL Lambertus p. 271b: temporis unius fit prima, secunda dupletur. Et quoniam in tali binario tria tempora commorari reperiuntur, ideo longarum quevis predictarum retinere meretur. LmL Lambertus p. 272a: tres prime dabunt unam perfectam, et binarius subsequens non equalis unam. LmL Lambertus p. 272b: binarius non equalis seu ternarius equalis…