Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
bimembris
bimembris , -e . 1 strictius i. q. duplicia membra habens — doppelgliedrig : Ekkeh. Uraug. chron. a. 1099 p. 214, 46 infantulum per omnia -em bimembrem . 2 latius i. q. bipertitus — zweiteilig : a proprie: Chart. Pomm. B 314 p. 238,16 (a. 1238) eo tempore ob maris interluentis ostium Frisia foret -is bimembris . b translate: Albert. M. cael. hier. 14,1 p. 381 a ,18 omnis multitudo exit ab aliquo uno communi primo per divisionem -em bimembrem ( animal. 11,64 divisio bona est -is bimembris et per opposita. top. 5,1,2 p. 393 b ,10 qualiter ... ista quadrimembris divisio ad -em bimembrem reducatur…