Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
bifurcatus adi.
adi. bifurcatus , -a, -um . in duas partes vel duos ramos divisus, furcillatus, bifidus — in zwei Teile oder Äste gespalten , gegabelt : 1 anat.: Albert. M. summ. creat. II 1,22 app. p. 226 a ,13 nervus opticus oculorum -us bifurcatus est in anteriori parte capitis. animal. 5,23 femina (sc. anulosorum) ... extrahit -um bifurcatum membrum (sc. vulvam) et aperit furcam eius late. 12,205 haec animalia (sc. serpentes) ... extendunt linguas ante os et -ae bifurcatae ( p. 660 b , 8 δικρόαν) videntur (25,2). 23,123 caudam habens irundo longam -am bifurcatam (24,7). ibid. al. adde: Ioh. Iamat. chirurg…