Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bibarîn adj.
adj., mhd. biberîn; mnl. beverijn. — Graff III, 22.
pipirin: Grdf. Gl 3,627,22 (clm 14 689, 11./12. Jh.). — bib-ir-in: Grdf. Gl 3,626,38 (12. Jh.); -er-: 4,239,1 (12. Jh.).
Biber-, vom Biber stammend: a) allgem.: castorinum Gl 3,626,38. fibrinus 4,239,1; b) spez.: Bibergeil: castoreum Gl 3,627, 22.