Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
bevaʒʒe swv.
1. erfasse. betrûbde si von grôʒir hant bevatzte (: satzte) Jerosch. 159. a.
2. besetze. di dît hâte daʒ huis alumme dâ besatzt und mit warte sô bevatzt, daʒ nîmant der burc zu helfe mochte kumen das. 167. c. der rômesche kunic Bêmin bevatzte das. 172. d.
3. befestige, mache fest. mit eiden si bevatzten, si woldin vurbaʒ kristenlîchen lebin das. 184. b.