Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
beschulde swv.
1. verschulde. swer dehein buoʒe beschuldet gegen dem râte und gegen der stat zürch. richtebr. 64. sît ich ie was ungefliʒʒen ze beschulden dînen zorn Flore 1153 S.
2. verdiene.
a. daʒ ich beschulde an dirre rede dîne gunst Massm. Al. s. 118. a. ich hofft, ich wolt beschulden, si solt mir fröuden machen Hätzl. 1,43. 9.
b. eʒ hât der künec Artûs beschuldet umbe mich wol, daʒ ich gerne ledegen sol mîne vrouwen sîn wîp Iw. 175 var. daʒ hât dîn güete wider mich schôn und gar wol beschuldet Engelh. 6411.
3. vergelte. ir sult mir iuwer hiute geben: daʒ beschulde ich die wîle ich leben umb iur geslehte zaller stunt Reinh. 1908. daʒ beschulde ich iemer wider dich das. 1955.