Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
beplanken sw. V.
beplanken , sw. V.
- nhd.
- mit Planken umgeben (V.), mit Palisaden einschließen
- ÜG.:
- lat. vallare
- Hw.:
- s. beblanken
- E.:
- s. be, planken
- W.:
- s. nhd. beplanken, sw. V., beplanken, DW 1, 1480
- L.:
- MndHwb 1, 210 (beplanken), Lü 39b (beplanken)