Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
benemde stf.
1. benennung, bestimmte angabe. dânâch verbôt man: swer dâ bûwen wolde, der solde keinen überhanc machen wan einen, unde macht ein benemde dran, wie lang er solde sîn Clos. chron. 76. vgl. Scherz 119.
2. name, person der gottheit. persona benemde sumerl. 13,61. mit drin benemden éin got Barl. 76,31. mit drin benemeden éin got das. 279,39. in drin benemden einen got Mart. 5. 205.