Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
bellaria n.
1. bellaria , -orum n. 1 proprie MLW i. q. cupediae secundae mensae — zum Nachtisch gegebenes Naschwerk : MLW Godesc. Gembl. gest. 48 p. 543,14 placentas et oblatas cum aliis -is bellariis ad cenam amministrare praecepit abbas. per MLW compar. : MLW Wibald . epist. 208 p. 327,24 si quando meliori cibo satiatis aliquid libet, sic ex eo (Cicerone) sumimus, sicut secundis mensis solent apponi -a bellaria . 2 translate MLW i. q. nugae — Kleinigkeiten : MLW Walth. Spir. Christoph. II praef. 115 id rogitans, ne te modici -a bellaria scribae offendant. Van Acker