Eintrag · Köbler Ae. Wörterbuch
becca sw. M. (n)
becca , sw. M. (n)
- nhd.
- Spitzhacke
- E.:
- germ. *bekk-, Sb., Schnabel; s. lat. beccus, M., Schnabel; vielleicht von idg. *bʰeg-, *bʰog-, V., biegen, wölben, EWAhd 2, 21; oder verwandt mit lat. baculum?
- L.:
- Hh 18