barytonans

barytonans (baritonans) -ntis (de βαρύτονος) Bezeichnung für die tiefste Stimme eines mehrstimmigen Satzes, Baßstimme — term that designates the lowest voice of a polyphonic composition, the bass part [s.XV] LmLFr. Gafur. pract. 3, 11: Baritonans enim intelligitur pars seu processus gravior in compositione cantilenae, qui et contratenor gravis dicitur a ‚vari‘, quod est grave, v mutata in b, quasi graviorem cantans cantilenae partem. Cuius consyderationis hoc proponitur exemplar: (sequitur exemplum). In hoc exemplo prima semibrevis acuti contratenoris in tertiam supra tenorem constituta per decimam distat intensa a prima []baritonantis et per sextam remissa est sub prima cantus: ab hac autem distat prima baritonantis per quintamdecimam in grave. ibid. al. sim. LmLFr. Gafur. pract. 3, 12: sive in tenore sive in cantu seu etiam in contratenore aut in baritonante. ibid. al. LmLFr. Gafur. pract. 3, 15: Vox autem baritonantis et acuti contratenoris pari invicem et ac reliquos pronuntiatione se transferant. Tenorem vero, quod cantum sustinet et a baritonante sustinetur, fundamentum relationis dicunt; namque ab acuto cantu et graviore baritonante circumscriptus est medium obtinens locum. ibid.: Caveat postremo cantilenae compositor tenorem aut baritonantem in cantilena per omnes notulas immobilem disponere. cf. LmLThLL s. v. barytonicus, barytonus