Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
baratator m.
* baratator , -oris m. ( * baratare) script. : batrat(or): l. 30. barat(or): l. 27.29. -atta-: l. 23. 1 deceptor, fraudator — Betrüger, Gauner : Greg. IX. registr. 750 p. 653,36 iste rex pestilentie a tribus -ttatoribus barattatoribus , ut eius verbis utamur, scilicet Christo Iesu, Moyse et Machometo , totum mundum fuisse deceptum ... proponens ... mentiri presumpsit, quod eqs. ( de eisdem: Chron. Albr. a. 1239 p. 944,17sqq. [epist. papae] tres ... baratores sive guillatores fuerunt in mundo; ... nunquam ... Machumetus Moysen vel Christum baratores apellavit). Wilh. Rubruqu. itin. p. 239,20 di…