Eintrag · Mittellateinisches Wb.
*bannarus m.
* bannarus (bonnerus) , -i m. (fris. MLW vet. bannere, bonnere a bannus, cf. K. v. Richthofen, Altfries. Wörterb. 1840. p. 662) praeco, bedellus — Gerichtsdiener : MLW Decret. Frision. A 4,1 p. 42,8 quod ille bonnerus vel bedellus actionem non indixit. MLW fort. MLW add. : MLW Chart. archiep. Magd. 321 p. 416,36 (a. 1166) aderant burgravius ..., Harduuigus falcunarus, ... Orduuinus -us bannarus . Pape