Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
bahhilôn sw. v.
sw. v., mhd. becheln, bair. bächeln Schm. 1,195, schweiz. bächel Schweiz. Id. 4,962, schwäb. bächel Fischer 1,555, obersächs. bächeln Müller-Fraur. 1,51; vgl. nhd. ausbächeln.
pachelon: 1. sg. Gl 3,256,2 (SH a 2, clm 2612, 12. Jh.).
wärmen, erquicken, laben (vgl. die mundartl. Bedeutungen): ih p. refocillo (1 Hs. i gilab).
Vgl. bâen, gibâen.