Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Bädelmann
Bädelmann Beddel- m. Bettelmann, Bettler; dem armseligen Beddelmann stellt der Volksmund gern den reichen und vornehmen Eddelmann gegenüber, so die Mutter im Reiterlied: ritt he nich as 'n Eddelmann, so ritt he as 'n Beddelmann Wo. V. 3, 434; Eddelmann, Beddelmann, Bur, de Papst, de ritt so stur ebda; gegen den Emporkömmling ist man mißtrauisch: wenn 'n Beddelmann 'n Eddelmann ward, denn is he nich to bruken Ro Kühl ; Barnst; uns Herrgott kann ehrer ut Beddelmann Eddelmann maken, ... as Buernsinn ännern H. Schröd. Buerh. 3, 66; dor is ... Bädelmanns Ümkihr (d. h. das Ende der Welt) Bri. 7, 151…