avello

avello, -vulsi vel -velli, -vulsum, -ere. distrahere, revellere — los-, wegreißen: I proprie: A deripere, abrumpere — (ab)reißen, abbrechen: MLWBeda hist. eccl. 1,18 p. 36,15 capsulam ... collo -samavulsam ... conprehendit. MLWLiutpr. antap. 5,11 Mons Avium, ... in baratrum -susavulsus aliis montibus isses. v. et p. 1242,7. in imag.: MLWPoeta Saxo 4,60 -sosavulsos ... ruit montes radicibus terror. MLWBruno Querf. Adalb. A 15 margaritam (sc. Adalbertum) a suo corpore -ereavellere (evellere 3. MLWrec. B) durum erat magnę Romę. B extrahere — herausreißen:MLW Lex Baiuv. 12,1 capit. p. 238,7 (codd. Mg. Mt. Ad) de limitibus vel terminis -sisavulsis (cf. 12,1 evellere). C eripere — entreißen (in imag.): MLWGodesc. Saxo epist. (MLWRevBén. 68 p. 43,52) me ... de ... dentibus obtrectatorum -listisavellistis. D detrahere, resolvere — abziehen, ablösen: MLWIonas Bob. Columb. 1,17 p. 181,19 ut ... e cervi cadaver corium -rintavellerint (evellerent MLWvar. l.). Pass. Thiem. II 13 p. 60,10 ut oblitam cutem desuper ossibus et carne ... -atavellat unguentum. E abradere — abkratzen: MLWMirac. Cuneg. 76 pulverem busto sanctae -sumavulsum. II translate: A abolere, exstinguere — beseitigen, tilgen: MLWCarm. libr. II 13,5 si cupis ... -iavelli ... tuo de pectore vulnus ab ipso (Domino). MLWCarm. Bur. B 61,2^a,5 dolor -ituravellitur. 68,5,4 -iavelli nescit nubes curarum. MLWChart. ord. Teut. 62 p. 51,1 humana facta ne temporis prolixitate a memoria hominum -anturavellantur. tollere — aufheben: MLWAnnal. Quedl. MLWa. 1015 p. 83,53 non poterat sententia Dei -iavelli. B removere, separare — entfernen, absondern, (ab)trennen: 1 gener.: a act.: MLWSiseb. Desid. 17 nulla ratione patimur te nobis -iavelli. MLWAgius vita Hath. 3 si numquam inde (sc. a coenobio) -returavelleretur. MLWBruno Querf. fratr. 2 p. 718,19 ab eius latere amplius -iavelli non potuit Benedictus. MLWEpist. Meginh. 23 p. 217,32 videri sibi se a se -iavelli. MLWc. sensu liberandi: MLWHerm. Iud. conv. 5 (ed. G. Niemeyer. 1963. p. 84,11) a paterno errore -ereavellere. depellere — vertreiben: MLWAnnal. Xant. MLWa. 871 videns Guntharium (episcopum) de loco suo -sumavulsum. MLWHist. Welf. 19 cum ... illum (episcopum) -ereavellere non posset dux. b medial. MLWi. q. se subducere, recedere — sich zurückziehen, weggehen (cf. Vulg. Luc. 22,41): MLWHelm. chron. 19 p. 40,19 -susavulsus ... parumper a sociis princeps (32 p. 61,3). MLWArnold. Lub. chron. 4,3 p. 165,37 his dictis -susavulsus est ab eis. MLWal. 2 spec.: a iur. MLWi. q. dimittere — abschieben, heraussetzen: MLWChart. Wirt. VII 2215 p. 142,6 (a. 1271) possunt ipsi fratres ... homines nostros ab ipsis bonis -ereavellere. b canon. MLWi. q. movere — entheben, suspendieren: MLWDipl. Karoli III. 138 p. 221,37 ut ... nunquam ab ullo pontifice ... a statu monastici ordinis -renturavellerentur aut mutarentur sanctimoniales. C auferre, abalienare, arripere — (weg-, fort-)nehmen, entziehen, an sich bringen: 1 gener.: MLWErmenr. ad Grim. 29 p. 567,6 Hartmodus eius aures -itavellit apta repingens proprietati. 2 iur. (notione iniuste vel per vim auferendi fere praevalente): MLWChart. Rhen. med. I 190 (a. 948/50) ut ... donatio ... a nullo -iavelli queat. MLWDipl. Otton.III. 52 p. 455,9 ne ab invidis -iavelli aliquid inde possit. MLWDipl. Loth. III. 62 si aliqua ... fuerint alienata vel iniuste -saavulsa. MLWTrad. Ransh. 35 mancipia a servitio ... -ereavellere. MLWChart. Rhen. inf. I 408 camerarius ... eas (filias) ... ab altari -ereavellere ... conatur. MLWChart. Heinr. Leon. 100 p. 151,33 bona ecclesie ... -ereavellere. MLWal. D avertere, abducere, prohibere — ablenken, abbringen, abhalten: Conc. Karol. MLWapp. 1,8 quod oculos intrantis ecclesiam ab oratione potest -ereavellere. MLWWalth. Spir. Christoph. II 2,44 te nullarum dispendia tanta morarum ... -antavellant. MLWFroum. epist. 89 nulla seductrix -atavellat te de tramite veritatis. E praecidendo finire — abbrechen: MLWEpist. Alcuin. MLWapp. 2 p. 490,7 rogo, ut diligenter ... relegatis, quod cita occupatio nec correcta perfectio -sitavulsit. Schmidt