Hauptquelle · Deutsches Rechtswörterbuch
ausheimig
ausheimig, ausheimisch nd. -he(i)mes, he(i)m(i)sch, he(y)mich, -he(y)mesch; nl. -(h)e(e)ms(ch), -heyms auswärtig, außer Landes, von auswärts 1224/35 (Hs. 1369) SspLR. I 55 Var. he sy heymich oder utheymich 1334 GoslarUB. III 659 Faksimile dede will utheimes wesen, de schall setten deme werke einen pflegersmann 1350 Anklam/PommMbl. 28 (1914) 132 van den uthheimschen landen 1418 OstfriesUB. I 222 Faksimile eyn utheyms man 1489 AlmeloStR. 15. Jh. Hach,LübR. 580 Faksimile mi hemeliken ... unde uthheymeschen rechten 1511 HanseRez.³ VI 144 eyn uthhemes knecht 1515 Nyrop,Saml. II 359 vor 1531 RügenLR…