Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
auctoro
auctoro (auth-) , -avi, -atum , -are auctorare . 1 de regimine: a adhortari — anregen : Dipl. Heinr. II . 364 divina -ante auctorante clementia ... proveximus ( ex Dipl. Heinr. II . 239 inspirante). b moderari — leiten : Dipl. Heinr. II . 255 p. 295,32 velatio ancillarum Dei celebrata est -ante auctorante ... episcopo. 2 de auxilio i. q. adiuvare, subsidio esse — helfen, Unterstützung geben : Theod. Amorb. Mart. 4 Domino authorante non piget caraxare ( cf. Berth. [?] annal. a. 1078 p. 307,47 quo [ spiritu Dei ] -ante auctorante ... aecclesia ... pacificari mereretur). Epist. Hann. 3 p. 20,30 -…