Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ât(u)mazzen sw. v.
sw. v., mhd. âtmezen, vgl. auch Schm. 1,35. — Graff I, 156.
Zum Nebeneinander von -azzen, -izzen vgl. Franck, Afrk. Gr. § 53.
atm-: 3. sg. -itzit Gl 2,314,39 (Jb); -izzit 315,46 (ebda.).
atum-azzit: 3. sg. Gl 2,315,46 (Re). — atim-izant: 3. pl. Gl 4,2,6 (Jc).
keuchen, stark, tief atmen, mit Geräusch ausatmen: fnastot atmitzit [quid enim prodest si pec cata quis luxuriae defleat, et tamen adhuc avaritiae aestibus] anhelat [? Greg., Hom. ii, 34 p. 1609] Gl 2,314,39 (Re nur fnastot). fnehant atimizant anhelant(ur) 4,2,6. atumazzit exhalat 2,315,46.