attributio

attributio, -onis f. MLWt. t. MLWphilos.: 1 actio ascribendi qualitatem (propriam et substantialem), appropriatio — Zuerkennung einer Eigenschaft (als einer charakteristischen und wesentlichen), Appropriation: MLWAlbert. M. eth. 1,2,4 p. 22^b,14 dicitur ... summum bonum, cui per -emattributionem et non per additionem omnes differentiae boni primo et per se conveniunt. v. et MLWl. 20. 2 qualitas (propria et substantialis) ascripta, proprietas, attributum — (als (harakteristisch und wesentlich) zugeschriebene Eigenschaft, Attribut: MLWAlbert. M. eth. 1,2,2 p. 19^b,29 primum bonum secundum substantiam perfectam omnia perficit et secundum proprias et connaturales -esattributiones MLWeqs. MLWeuch. 3,1,6,6 p. 263^b,25 quod Christus secundum tres modos, qui in ipso sunt, triplicia habet accidentia et -esattributiones MLWeqs. MLWibid. MLWal. remissius: MLWActa pacis Sangerm. 2,8^tit. (epist. papae) imperatori, sine titulo et att〈ributione〉 (an att〈itulatione〉 MLWleg.?). Payr