attonitus

attonitus (adt-), -a, -um. 1 strictius MLWi. q. tonitru perculsus, stupefactus — vom Donner gerührt, betäubt (in imag.): MLWNotker. Balb. gest. 1,19 fulmineas in eum acies imperator intorquens -umattonitum terrę prostravit. MLWRuotg. Brun. 46 multi congelatis membris -iattoniti ... semet ipsos vivere obliti sunt. MLWal. 2 latius: a perterritus, confusus — erschreckt, betroffen: MLWWalahfr. Mamm. 18,21 -iattoniti properata premunt vestigia retro. MLWWalth. Spir. Christoph. II 4,116 talibus ad-ę bellis visuque puellę. MLWGerh. August. Udalr. I 17 p. 406,17 magno stupore -usattonitus dixit: ‘heu MLWeqs.’ MLWOtto Frising. gest. 1,47 p. 66,26 divinam id animadversionem ... esse considerantes amplius -iattoniti fuimus. MLWFrid. II. Imp. art. ven. 6 p. 236,19 anates sic -eattonite et levate non possunt ... evadere. MLWal. MLWsubst. masc.: MLWAmadeus Laus. hom. 8,53 (ed. J. Deshusses. 1960) cum ergo diabolus miseros, elatos, inflatos, -osattonitos et mente captos usque ad nubes extulerit. b stupens, mirabundus — verblüfft, verwundert, staunend: MLWAldh. virg. I 27 p. 264,4 ut ... -isattonitis auditoribus ... arcana mentis ... patefaciant. MLWWalahfr. Mamm. 26,31 Mammem ... -aeattonitae stupuere ferae. MLWcarm. 5,4 -usattonitus mirisque stupens affectibus. MLWHrotsv. asc. 123 vultibus -isattonitis stantes. MLWOtto Frising. gest. 1,42 p. 60,26 -aattonita mente. MLWal. c attentus — aufmerksam: MLWTrad. Frising. 556^a (a. 828) -isattonitis auribus (cf. Bened. reg. prol. 9) divinę vocis promissionem audivi. d elatus — entrückt:MLW Carm. var. I 22,20 laetus et -usattonitus larga pascebat in herba iuvencos.