Eintrag · Mittellateinisches Wb.
astantes subst. m.
subst. astantes, -ium m. (f.: MLWl. 48) 1 qui prope stant, circumstant — die Da(bei)stehenden, Umstehenden: MLWArbeo Emm. 15 in conspectu ad-ium. MLWChart. Sangall. A 40 corum adestantebus ig signacola continuntur. MLWAgius vita Hath. 25 ad alloquendas -esastantes. saepe. in iudicio (cf. H. Conrad, Deutsche Rechtsgeschichte. 21962. MLWind. MLWs. v. ‘Gerichtsumstand’): MLWTrad. Frising. 186 p. 179,18 (a. 802) finita est contentio coram resedentibus et ad-bus multis. MLWChart. Salem. 13 p. 23,18 (a. 1169) cuius (ecclesiae) libertatem ... coram antecessore nostro ... omnium -iumastantium iudicio ... obtinuit. 548 p. 152,8 consilio fere omnium circumsedentium et -iumastantium approbante. 2 qui praesentes sunt — die Anwesenden, Gegenwärtigen: MLWLiutolf. Sever. I 4 p. 291,1 currens ... quidam de -busastantibus nunciavit Vincentiae MLWeqs. MLWChart. Bund. 89 p. 75,24 signa et aliorum -iumastantium. Trad. Mar. MLWRatisb. 1 (QuellErörtBayerGesch. I p. 155,2) -busastantibus et futuris notum fieri cupimus. MLWal. 3 proximi — die Nächsten: MLWAmalar. cod. expos. 1 praef. 1 p. 255,6 ne quis ... dicat apud semetipsum vel apud suos ad-es. 4 comitatus — Gefolge: MLWVita Radbodi p. 166,13 accersitis ad se (sc. episcopum) duobus de suis -busastantibus. Heßler