Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
assistentia f.
assistentia (-cia) , -ae f. 1 munus astandi — die Aufgabe des Davorstehens : Albert. M. summ. creat. I 4,60,4 p. 639 b , 42 Deus ... revelat ... superioribus angelis ... plura de his, quae pertinent ad -am assistentiam ( summ. theol. II 9,35,4 p. 383 b ,13). 2 auxilium, adiumentum — Hilfe, Beistand, Unterstützung : Const. II 155 (a. 1231) cum consilio summi pontificis, -a assistentia principum et nostrorum (sc. imperatoris) provisione fidelium ( sim. 197 p. 264,33). Chart. Rhen. inf. II 283 promisimus eidem comiti ... hominum nostrorum ... -ciam assistenciam ( Chart. Pommerell. 146 episcopo om…