Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
assiduo
assiduo , -are assiduare . depon. : l. 14. 1 strictius i. q. frequentare — häufig aufsuchen : Ademar. hist. 3,21 dum regalem aulam -retur assiduaretur Rannulfus. 2 latius: a assidue facere — (be) ständig machen, tun : Ruodlieb epigr. 5 tu cape me (sc. flabellum), virgo, ventum stans -ando assiduando . Vita Serv. 57 p. 135,6 mulier neptis eius -bat assiduabat supplicia pro salute anime. b assidue animum intendere — (be) ständig die Aufmerksamkeit richten : Vita Elig. 2,6 p. 698,6 Eligius ... coepit -are assiduare erga locum illum. Pass. Quir. Teg. 5 dum -rent assiduarent ad piscium praedam. Alb…