Eintrag · Mittellateinisches Wb.
assentator m.
assentator (ads-), -oris m. 1 adulator, laudator — Schmeichler, Lobredner: MLWWalth. Spir. Christoph. II epist. p. 10,18 nec palpitantis -isassentatoris eloquio ... opus esse videtur. MLWGerhoh. aedif. 51 p. 1321B publicus absentium detractor et praesentium -rassentator. MLWc. sensu suasoris (cf. MLWGloss. IV 30,1 St.-S. ad-r [ass-assentator c] scuntari. MLWal.): Const. II 226 (a. 1240) nec credatis aliud -iassentatori alicui contrarium suggerenti MLWeqs. 2 fautor, adiutor — Anhänger, Helfer (cf. MLWGloss. I 40,8 St.-S. ad-r gihangando limendo): MLWBerth. (?) annal. MLWa. 1076 p. 286,15 rex cum suis -busassentatoribus. MLWa. 1077 p. 305,37 Heinrici ... morigeri et -esassentatores fuerant Mediolanenses. MLWAnnal. Pegav. MLWa. 1120 rex cum suae partis -busassentatoribus. remissius: Trad. Altah. sup. 57 (MLWMon. Boica XII p. 42,16; MLWa. 1115/37) propter -esassentatores et dissentatores iusticie. Pape