Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
assentaneus
assentaneus (ads-) , -a, -um . 1 adi. : a consentiens, propensus — einverstanden, zugeneigt : Bernold. Const. chron. a. 1084 p. 439,46 rex Ungarorum ... parti catholicorum -us assentaneus . Hugo Flav. chron. 2 p. 499,51 egre videbatur -us assentaneus frater. fort. huc spectat: Epist. Hann. 37 p. 80,28 numquid in talibus factis ... fuit -us assentaneus ille meus digitulus eqs. ( cf. notam ed. ). c. sensu participationis: Epist. var. I 14 p. 515,31 dum mens in inquinatione carnis ad-a non sit eqs. b congruus — entsprechend : Chart. Naumb. 177 p. 157,35 (a. 1146) iustum est et racioni -um assenta…