aromaticus

aromaticus, -a, -um. (ἀρωματικός) MLWscript. ha-: MLWDyasc. p. 1^a. I adi.: A odorem suavem exhalans — duftend, Wohlgeruch ausströmend: 1 gener.: a proprie: MLWAethicus Ister 81 p. 62,5 Parnassus ... -isaromaticis radicibus ... saluber. MLWEpist. Worm. I 65 bdellium ... est arbor -aaromatica. Caes. Heist. hom. II p. 84^a specionaria, quae aromata terit ..., manus -asaromaticas habere consuevit. MLWAlbert. Stad. Troil. 4,669 -usaromaticus, non rusticus halitus oris. MLWAlbert. M. veget. 1,180 quaedam arbores sunt -aearomaticae et quaedam non; -arumaromaticarum autem quarundam radix est -aaromatica MLWeqs. 2,134 spirituale ... humidum ... erit -umaromaticum, delectabilem habens odorem. MLWal. de signo sanctitatis, miraculis: MLWMilo Amand. 7 (MGMer. V p. 478,20) obtulit se sanctus obtutibus ... incorruptione ... membrorum suave flagrantium quasi -usaromaticus. MLWMirac. Cuneg. 76 pulverem busto avulsum in -amaromaticam herbam fuisse conversum. MLWal. v. et p. 972,2. b in imag.: MLWSedul. Scot. carm. 2,72,21 cuius (episcopi) -umaromaticum transcendat sidera votum. MLWal. 2 pharm.: MLWAntidot. Berolin. 34 antidotum tyriaca -aaromatica. MLWAntidot. Glasg. p. 145,29 oleo -oaromatico. MLWTract. de aegr. cur. p. 112,35 vinum subtile ... et -umaromaticum. MLWAlbert. M. veget. 4,78 si planta aliqua est de speciebus -isaromaticis medicinalibus. MLWal. adde: MLWIoh. Neap. Sever. 19 ut ... nulla virtus -aearomaticae obicis ebullienti tabo compesceret. in nomine plantae: MLWPaul. Aegin. cur. 211 p. 149,7 calami -iaromatici ([3,48,3 καλάμου ἀρωματικοῦ. MLWAntidot. Augiens. p. 47,27. MLWCompos. Matr. 75,10. saepe). B aromata continens — Duftstoffe enthaltend: MLWConr. Eberb. exord. 3,16 p. 1074^B fragrantiam sensit, ac si cellam -amaromaticam ... introisset. in imag.: MLWChart. Westph. VI 880 (a. 1267) ingenialis virtus ... consiliorum -amaromaticam constituit apothecam. C suavis — angenehm, aromatisch: MLWRahew. gest. 4,72 p. 318,3 civitas ... diversis odoribus -isaromaticis plena redolebat. MLWPs. Galen. anat. 8 p. 187^A discernunt homines ... inter extremos odores tantum, scilicet inter foetidum et -umaromaticum. MLWCaes. Heist. mirac. II 1,33 p. 61,1 quatinus vestis ... odorem contraheret -umaromaticum (aromatum 1^b.c). MLWal. in imag.: MLWAlbert. M. euch. 3,1, 2,1 p. 239^a,34 habet sacramentalis cibus ... saporem ... virtutis ex anima, qui est sapor -usaromaticus (3,1,2,3). II subst. neutr.: quod odorem suavem exhalat — Duftendes, Wohlgeruch Verbreitendes: MLWAlbert. M. bon. 199 p. 123, 13 odor malorum, id est pomorum vel huiusmodi -orumaromaticorum. MLWAlbert. M. (?) animal. quaest. 4 MLWapp. 2 p. 148,49 omnia -aaromatica necesse est esse calida. al. suffimentum — Räuchermittel: MLWAlbert. M. animal. 10,47 fiat suffumigatio mulieri ex -isaromaticis et dirigatur fumus ad matricem. 10,73. Pape