Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
argorunga st. f.
st. f., mhd. argerunge, ergerunge, nhd. ärgerung; vgl. mnd. mnl. argeringe, ergeringe. — Graff I, 415.
argerunga: nom. sg. NpNpw 128,2.
Verderb, Schädigung: sie (die Bösen) nemahton mir ieo nehein a. sin . uuanda sie nemahton mih kecheren nah in saepe expugnaverunt me ... etenim non potuerunt mihi.