Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
argilis m.
* argilis , -is m. (agger, arger; cf. ital. argine, venet. vet. árgile, piem. vet. argene, v. G. Sera, ZRomPhil. 57. 1937. p. 529 ) script. : -gel-: l. 65. -gin-: l. 61.67sq. form. : acc. sg. -inem: l. 61.67sq. abl. sg. argile: l. 62. acc. pl. -inos: l. 67. vallum, agger — Damm, Wall : Dipl. Arnulfi 125 p. 186,16 ad -inem arginem usque in silvam de stagno. Dipl. Otton. III . 165 est factus unus -is argilis , qui nominatur Formiclinus ..., in quo ipso -e argile sunt tres montes manibus hominum facti. in nominibus locorum: Ioh. Ven. chron. p. 66,2 est ... in extremitate Venecie castrum, quod Cap…