arculus

arculus -i m. Bogen (zum Streichen von Saiteninstrumenten) — bow (for use on string instruments) [s.XV] LmLIoh. Tinct. inv. p. 40. LmLIoh. Tinct. inv. p. 42: ut arculus (quom chorda eius pilis equinis confecta sit recta) unam tangens (sc. chordam violae) iuxta libitum sonitoris, alias relinquat inconcussas. Extractum est ex (ed.: et) lyra aliud instrumentum valde minus, ab aliis Gallicorum, qui id excogitarunt, rebecum, et ab aliis marionetta nuncupatum. Quod instar leuti testudineum chordas, que vel arculo tanguntur (ut predicta viola), tenet adaptatas. LmLIoh. Tinct. inv. p. 45: Et quamvis aliqui ad hoc instrumentum, id est leutum, quaslibet cantilenas (ut supra tetigimus) iocundissime concinant, ad violam tamen sine arculo in Italia et Hispania frequentius. Viola vero cum arculo non solum ad hunc usum, sed etiam ad historiarum recitationem in plerisque partibus orbis assumitur.