Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
archinotarius m.
* archinotarius , -i m. summus notarius, archicancellarius — Vorstand der Kanzlei, Erzkanzler ( cf. Waitz, Verf.- Gesch. III. p. 513 3 ): 1 in capella vel curia regis vel imperatoris : Folcuin. Bert. 2,2 p. 82,26 (dipl. Ludow. Pii) frater noster Hugo, sacri palatii nostri -us archinotarius . Dipl. Otton. I . 418 Uuillisus cancellarius advicem Rodberti -i archinotarii subscripsi ( inde Dipl. Otton. II . 45). 2 in curia Romana: Const. I 450 p. 678,3 (s. XI. ex. ) scripta per manum Gregorii -i archinotarii nostri. 3 in curia (archi)episcoporum: Trad. Frising. 1463 (a. 1058) Otbertus -us archinota…