Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
arboreus
arboreus , -a, -um . 1 qui est arboris — zum Baum gehörig, Baum- : a de partibus arboris sim.: Hrotsv. prim. 222 -as arboreas umbras. Rapularius 294 frondibus -is arboreis (326). Chart. Wirt. VII 2046 p. 9,16 dabunt vinitores nobis ... -i arborei fructus dimidietatem ( Annal. Prag. I a. 1251 p. 173,20. Gloss. Roger. II 120). b de planta in arbore crescente: Alphita II p. 52,1 edera -a arborea . c de avibus in arbore nidificantibus: Wilh. Salic. chirurg. 3,1 p. 341 H avium parvarum -arum arborearum et non paludalium. 2 qui ex arboribus constat — aus Bäumen bestehend , Baum- : Carm. Scot. II 3,1…