Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
appositus adi.
adi. appositus , -a, -um . 1 adiacens, vicinus — anliegend , benachbart : Einh. Karol. 15 p. 18,18 Pannoniam et ad-am in altera Danubii ripa Daciam. Hrotsv. Mar. 819 urbibus -is appositis . 2 amice consociatus — freundschaftlich verbunden : Helm. chron. 25 p. 47,20 Butue -us appositus ... populo Saxonum ... provinciam involvet doloribus. 3 adhibitus — beigezogen : Greg. Cat. chron. II p. 232,19 ut per -am appositam personam ipsum faceret sacramentum. 4 mus.: a iuxtapositus — danebengesetzt : Guido Aret. micr. 16,16 -us appositus motus, id est, cum in eadem voce unius motus finis erit alteriusq…