appetitivus

appetitivus, -a, -um. I adi.: ad appetitum pertinens — zum Begehren gehörend, Strebe-, Begehrungs-: A philos. et theol.: 1 appetens, ad actionem appetendi directus — strebend, auf das Begehren gerichtet: MLWAlfan. premn. phys. 16,10 passio est motus sensibilis -aeappetitivae (MLWPG 40,673^A ὀρεκτικῆς) virtutis (MLWAlbert. M. bon. 355 p. 195,13). MLWAlbert. M. anim. 1,1,4 p. 123^a,18 alii ..., ut Plato, dixerunt, ... quod ... anima concupiscibilis sive -aappetitiva (cf. p. 407^a,5 ἐπιθυμητική) sit in hepate. MLWanimal. 20,73 virtus distinctiva distribuitur in potestates sensitivas et ymaginativas et -asappetitivas. MLWeth. 6,1,2 p. 395^a,49 vires sive potentiae -aeappetitivae non sunt subiecta virtutem nisi per formam rationis participatam ab eis. MLWal. remissius: MLWAlbert. M. miss. 3,3,1 p. 81^b,20 (c. sensu zelandi) dicit Dionysius: ‘Dominus superpositionis et dominationis incessanter est -usappetitivus’ ([MLWPG 3,237^C κυριότητα ... ἐφιεμένην; MLWsc. non accurate versum]. 1,2,3 p. 17^a,11). p. 81^b,28 dominationis suae (sc. Dei) incessanter -iappetitivi continue ad moenia civitatis, quae domina gentium est, ascendamus. v. et p. 795,67. 2 appetitu effectus — durch Begehren veranlaßt: MLWAlbert. M. mot. proc. 1,2 p. 48,79 de motu -oappetitivo, quo animalia a seipsis moventur. B medic. et alch. MLWi. q. nutrimentum appetens — Appetits-: MLWConstant. Afric. theor. 4,2 p. 15 b^r quattuor virtutes ... sibi (virtuti pascitivae) servientes, id est -amappetitivam, contentivam MLWeqs. MLWTract. de aegr. cur. p. 242,41 appetitus ... stomachi ... a dupplici virtute perficitur, scilicet ab -aappetitiva naturali et sensibili influente. MLWAurora consurg. 9 in cholera virtus -aappetitiva intelligitur, quia colorat MLWeqs. MLWPs. Arist. interpr. p. 383 maior mundus creatus est ex quatuor virtutibus naturalibus ..., quarum prima est -aappetitiva, secunda digestiva, tertia attractiva seu retentiva, quarta vero expulsiva. MLWal. II MLWsubst. fem. et neutr.: virtus appetendi — Begehrungsvermögen: A philos.: MLWAlbert. M. bon. 435 dicit ... Philosophus ..., quod ‘appetitus movet et propter hoc intelligentia movet, quia principium ipsius -umappetitivum (p. 433^a,20 τὸ ὀρεκτόν) est’. MLWeth. 1,2,5 p. 24^b,13 quando -aappetitiva movere vult. 7,1,4 p. 472^b,16 quae (propositio) irrationali -oappetitivo concepta est. B medic. MLWi. q. virtus nutrimentum cupiendi — Appetit(svermögen):MLW Albert. M. anim. 2,2,8 p. 226^a,25 -aappetitiva ... appetit cibum appetitu naturali (cf. p. 226^a,24). Schmidt