Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
apirocalia f.
* apirocalia (ep-, -pyr-, -phyr-, -per-, -chal-, -tal-) , -ae f. ( ἀπειροκαλία) infinita bonitas, immoderata liberalitas — unbegrenztes Erweisen des Guten, schrankenlose Freigebigkeit : Albert. M. bon. 116 p. 76,29 dicitur apyrochalia ab ‘a’, quod est sine, et ‘pyr’ ignis et ‘chalo’ bonum quasi ‘sine igne bonum’, cum dilapidet omnia, unde Latine dilapidatio dicitur; vel ab ‘apyr’, quod est infinitum, et ‘chalon’ bonum, quasi infinita bonitas non restricta termino virtutis. 153 circa pecunias ... superabundantia ... apyrocalia ( Arist. p. 1107 b , 19 ἀπειροκαλία) et vanusia (116 p. 76,28 apyroc…