Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
antiphonus
antiphonus -a, -um gleichklingend — equal-sounding [syn.: homophonus] [s.XV] LmLFr. Gafur. pract. 3, 1: Verum sonos, qui solum auribus conveniunt, Briennius emeles, idest concinnos, vocat. Symphonos vero, qui iam similitudinis participes sunt, sed qui iidem videntur, homophonos vel antiphonos. Boetius autem ... eos, qui iidem videntur in multiplicitate consistentes aequisonos nominavit. Horum quidem omnium posteritas ipsa in contrapuncti arte distinctionem ita deduxit, ut antiphonas seu aequisonas voces perfectas dixerit contrapuncti species.